Ben Altınordu’nun 1. ligde oynadığı devre pek yetişemedim. O zamanlar pek küçüktüm ama Basmane’de oturan dayımlara her gittiğimizde Altınpark ve Dönertaş çevresinin Altınordu ile ne kadar özdeş olduğunu hissedebiliyordum. Takım 1970′de 2. lige düşmesine rağmen bir müddet o canlılık muhafaza edildi.
Amigo Sarı Yaşar, kırmızı lacivertli renkler, efsane başkan Rasih Öztürk, basketbolcu Hüseyin Alp, buzdolabı olmadığı için buzhaneden alınan ve kalın bir sicimle bağlanan buz kalıbı, yazlık sinemadaki Burt Lancaster’ın kovboy filmi, Basmane garındaki trenlerin dumanı, eski model berberler, kayışta bilenen usturalar, çevredeki camilerden duyulan asenkron akşam ezanları, mahallenin dar sokaklarında tahtadan yapılmış tüfeklerle kovboyculuk oynayan çocuklar…
Hatırlayanların hala ezbere saydığı 1960′ların o muhteşem kadrosu. Kaleci Mümin, kasap Neyir, İsmet ve Hikmet Orhunbilge kardeşler, Sümer, Zadel, Siyatski, Cenap, sonradan Beşiktaş’a giden Davut, Erkan Velioğlu, antrenör Beytullah Baliç. 1970′lerde giderek azalan seyirci, genç milli kaleci Mustafa, inanılmaz bir top tekniğine sahip Volkan. 1981′de birleşen 2 ve 3. lig, çift maçlarda Altay maçlarından önce denk gelen Altınordu’nun mücadelesi, 2. ligde Göztepe ve Karşıyaka’nın ardından 3. cülük. Kemal’ler, Timur’lar, kaleci Ercan’lar. 90′ların ortasında amatör küme, 7 sezondan sonra tekrar 3. lig, 2. lige bir sezonluk misafirlik, tekrar 3. lig ve bu sezon ki inanılmaz play-off mücadelesi ve azim.
2. lige hoşgeldin Altınordu. Federasyon inşallah bizleri ayrı gruplara verir de eskisi gibi çift maç oynarız.
Fotoğraftakiler: (Tanıyabildiğim kadar üstte soldan üçüncü rahmetli İsmet, soldan beşinci Siyatski, onun yanında kaleci Tamer. Alttan soldan üçüncü Zadel, soldan beşinci Erkan Velioğlu.)
0 yorum:
Yorum Gönder